Astrid Lindgren, een herinnering | auteur: Rita Verschuur

Hoogland en Van Klaveren | € 12,50

Jacob Forsell e.a., Astrid Lindgren, haar leven in beelden, Ploegsma | € 49,95 euro.

Op 28 januari 2002 overleed de Zweedse kinderboekenschrijfster Astrid Lindgren. Wereldwijd zijn generaties met haar boeken groot geworden, en nog steeds worden titels als Ronja de roversdochter en Karlson van het dak veel gelezen.


Rita Verschuur was lang de vaste vertaalster van Lindgrens werk. Behalve Pippi Langkous heeft ze bijna alles van haar vertaald. Voor haar studie Zweeds ging ze in 1959 naar Uppsala. Daar las ze Rasmus en de landloper van Astrid Lindgren en was er meteen zo enthousiast over dat zij het boek in het Nederlands wilde vertalen zodat haar broertjes en zusje het konden lezen. Onbevangen stapte ze op Lindgren af, die destijds redacteur bij een uitgeverij was, om haar vertaalproblemen te bespreken. Dit was het begin van een levenslange band die aanvankelijk was gestoeld op het vertaalwerk, maar gaandeweg steeds persoonlijker werd. In het onlangs verschenen boek Astrid Lindgren, een herinnering zien we een opmerkelijk schrijfster door de ogen van Rita Verschuur. Het is een dubbelportret geworden, want de herinneringen aan de een raken direct het leven van de ander. En die persoonlijke benadering maakt het boek zo mooi. Daarnaast is het smullen van allerlei sappige details. Wat wij in Nederland niet kennen, is de mate waarin een (kinderboeken)schrijfster beroemd kan zijn. Lindgren werd overal herkend en aangestaard en nagewezen. Zij was publiek bezit. Dat kon een last zijn, maar soms ook geestig. Een taxichauffeur raakte zelfs de weg kwijt toen hij ontdekte wie hij naast zich in de auto had. Zij moet een enorme uitstraling hebben gehad, zowel op familie en vrienden, als op volslagen vreemden. Haar ‘Pippi-achtige’ karakter heeft daar zeker aan bijgedragen. Zij zou eens een openluchtmuseum over haar boeken openen. Een dikke man bleef eindeloos praten voor hij haar de schaar overhandigde waarmee ze het lint moest doorknippen. Daarop greep ze zijn rode stropdas en dreigde die door te knippen.

Steeds beschrijft Rita ook haar eigen ervaringen. Bijvoorbeeld haar onmacht om na de dood van Astrids zoon contact met haar te krijgen: ‘En ik loop over het pad langs het water en probeer te voelen hoe het is een kind te verliezen. Maar ik kan het niet.’

Bovenal weet Rita het plezier en de worsteling van het schrijverschap te verwoorden. Dat wat zij met elkaar deelden.

Sinds 1999 woont Rita Verschuur, schrijfster van kinderboeken en vertaalster van Zweedse literatuur, in Bergen. Zij vertaalde ook de vorig jaar verschenen fotobiografie van Astrid Lindgren.